Karolina Klimkiewicz: „Jeśli tylko…” – powieść z pogranicza dwóch światów


„Jeśli tylko…” – historia dwojga ludzi, których losy są ze sobą związane od pierwszych stron, kiedy to poznajemy Leona jako kilkuletniego chłopca, który nie chcą jechać z matką do ciotki wybiega na plaże i z wściekłością wyrzuca dziewczynce do wody kamień. Jak się potem okazało, to nie był kamień, ale żółwie jajko. Od tej pory oboje będą się spotykać na plaży jeszcze wiele lat…

Autorka szybko jednak przenosi nas do czasów, gdy Leon jest zwykłym nastolatkiem i dojrzewa na naszych oczach, stając się niczym nie wyróżniającym się facetem, który ma powodzenie u dziewczyn, dobrą pracę. Przez cały ten czas ani na moment nie rezygnuje ze spotkań z Lejlą na plaży. Nie potrafi jednak zrozumieć, jaka siła przyciąga go do dziewczyny. Przez te wszystkie lata zdążył się zorientować, że łączy ich bardzo bliska przyjaźń, której on nie potrafi zdefiniować. Mężczyzna nie wie też, jaki sekret ukrywa dziewczyna. O wszystkim ma się dowiedzieć już niedługo. Jak do tego dojdzie? Co kryje się za tymi spotkaniami i dlaczego dziewczyna odrzuca jego zaproszenia na randki? Odpowiedź znajduje się w powieści.

Historia nie przypomina jednak ani przez moment typowej historii miłosnej. Wręcz przeciwnie, lekki język i zachowanie głównych bohaterów budzi ogromną ciekawość. Mam wrażenie, iż mężczyzna ciągle poszukuje siebie, swojej tożsamości i gubi się w tych poszukiwaniach. Wtedy pojawia się owa dziewczyna – Lejla. Pomaga mu odnaleźć właściwą drogę, podejmować decyzje. Staje się jego drogowskazem na dalsze życie.

Subtelnie prowadzona narracja sprawia, że sam bohater stopniowo odkrywa swoje myśli przed czytelnikiem. Dowiadujemy się m.in., o jego rozterkach, niepewnościach czy słabościach, które zostają z nim przez długie lata. Ukazuje nam swoje relacje z rodzicami oraz kobietami. Jest to zatem opowieść o ogromnej bliskości, naszpikowana niezwykłymi mądrościami życiowymi, o którym powinno się pamiętać. Przez to, że autorka niczego nie ukrywa, a także jest prosta i autentyczna w każdym słowie, przekaz jest na tyle prawdziwy, że pozwala nam się zespolić z losami bohaterów. Przeżywamy razem z nimi ich niepowodzenia czy radości. Na tym właśnie polega wyjątkowość książki Karoliny Klimkiewicz. 

Powieść trzyma czytelnika do końca w napięciu, mimo bardzo lekkiego języka oraz nieskomplikowanej fabuły, autorce udaje się zaciekawić tą historią z pogranicza dwóch światów.  Książka, mimo iż jest debiutem literackim, w sposób dojrzały pokazuje niesamowity rozwój osobowości oraz złożoność ludzkiej psychiki, czym bardzo mnie ujęła. Poznajemy miłość, ale nie tę romantyczną, lecz duchową – niemal mistyczną, która często bywa silniejsza niż wszystko. Fabuła oraz zachowanie Leona oraz Lejli wzbudza skrajne emocje od radości aż po złość, ale jedno jest pewne – nikt nie może stać się obojętnym na tę historię.  

„Jeśli tylko…” to opowieść o każdym z nas, która porusza do głębi i nie pozwala o sobie zapomnieć. Uświadamia nam, że powinniśmy cieszyć się z tego najwspanialszego daru, jakim jest życie, gdyż śmierć może przyjść dla każdego za wcześnie.
Udostępnij na Google Plus

O mnie Sylwia Cegieła

Moją pasją są ludzie i rozmowy z nimi. Interesuje się muzyką, filmem, sztuką, sportem, modą i urodą, czyli KULTURĄ powszechnie rozumianą. Lubi też śledzić bieżące wydarzenia, dlatego właśnie założyłam bloga KULTURAlne rozmowy. Znajdziecie tam wiele ciekawych wywiadów. Współpracuje również z miesięcznikiem „Bielski Rynek”, z portalem dla kobiet Women’s Magazine. Udzielam się też gościnnie w kilku portalach lifestyle'owych, o czym informuję na bieżąco na swoim fanpage'u.
Wybierz system komentarzy (Disquis, lub Google+)

19 komentarzy:

  1. Zaintrygowałaś mnie tą recenzją, chętnie sięgnę po tę pozycję.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo m nie ta recenzja zaciekawiła. Książka trafia na półkę "Chcę przeczytać" :) Dzięki!

    OdpowiedzUsuń
  3. Lubię powieści, które jeszcze długo po przeczytaniu pozostają w nas. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książkę już dopisałam do listy czytelniczej, zapowiada się wspaniała przygoda czytelnicza. :)

      Usuń
  4. Psychologiczne rozważania, pewnie świetnie się czyta...

    OdpowiedzUsuń
  5. Również czuję się zaintrygowana :) lubię książki pisane lekkim językiem, który dobrze się czyta, a jednocześnie wnoszące coś ciekawego, pokazujące rozwój postaci.

    OdpowiedzUsuń
  6. Cieszę się, że temat miłości duchowej, z serca jest obecny we współczesnej literaturze. Bardzo dobra recenzja :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Lubie książki polskich autorów, tej Pani nie znam jeszcze ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Książka wydaje się ciekawa:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Moja żona właśnie czyta i jest zachwycona ;)

    OdpowiedzUsuń
  10. Już czytałam kiedyś recenzję tę książki i chyba w końcu ją zakupię...;)

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo mnie zaintrygowałaś powyższa recenzją. Z przyjemnością sięgnę po tę książkę. Już dopisałam do mojej listy czytelniczej :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Zaciekawilas mnie, juz mam pomysl na zakonczenie tej ksiazki i chetnie przekonam sie, czy on pokryje sie z fabula :-)

    OdpowiedzUsuń
  13. Kompletnie o tej książce nie słyszałam, ale przejrzę ją sobie, gdy wpadnie mi łapki w jakiejś księgarni. Choć zważywszy na to, że wydało ją Novae Res, wiele sobie nie obiecuję - między moimi gustami a tym, co najczęściej wydaje Novae Res, jest przepaść ;-) Ale i tak sprawdzę.

    OdpowiedzUsuń
  14. Ciekawa propozycja, szczególnie ten wątek z żółwiem.

    OdpowiedzUsuń